Haar naam is Paulinah

Ze is vijf maanden oud. Haar naam is Paulinah en haar moeder draagt elke dag dezelfde blauwe jurk. Paulinah is geboren met een groot gezwel wat vast zat aan haar linker bilhelft.

Begin oktober afgelopen jaar, werd Paulinah geboren. Moeder was in een lokaal klein gezondheidscentrum waar een verloskundige assisteerde bij de bevalling. Tijdens haar zwangerschap had moeder geen echo’s gehad, het was dus een complete verrassing toen haar baby werd geboren met een enorm gezwel. Het was een zware bevaling die wonder boven wonder goed is verlopen voor moeder en dochter. Moeder had gehoord van Mercy Ships en vier dagen na de geboorte kwamen familieleden met foto’s van de kleine baby naar Mercy Ships. Er is een punt waar mensen foto’s kunnen geven met gegevens en dan kunnen we bekijken of we deze mensen kunnen helpen.

Meerdere keren kregen we de foto’s van kleine Paulinah. Haar moeder wachten gespannen thuis af. Na een paar maanden belden we haar op om te vragen hoe het ging met haar baby. Moeder vertelde dat ze een gezonde baby was en groeide, maar dat helaas het gezwel ook groeide. Omdat we wisten dat er een zeer gespecialiseerde kinderchirurg naar het schip zou komen, gaven we moeder een afspraak om te komen met haar baby. Onderzoeken volgende en een nog een paar weken van wachten.                             Deze week was het dan zover. De kinderchirurg is aan boord en heeft de kleine Paulinah onderzocht. De chirurg had goed nieuws voor de moeder van Paulinah, we konden haar gaan helpen en de operatie doen om het gezwel weg te halen.

Gisteren is de kleine Paulinah opgenomen in het ziekenhuis met haar moeder. Vandaag, 2 maart, is Paulinah geopereerd. Moeder is een prachtige sterke vrouw, die vol geloof is en zoveel gebeden heeft voor haar dochter. Vanochtend gaf ze haar dochter mee mijn collega’s die op de operatiekamer werken. Ze wist dat het meerderen uren zou gaan duren en dat het ergens in de middag zou worden voordat ze haar dochter weer zou zien.

Gedurende de ochtend was ze veel te vinden bij de deur naar de operatiekamer. Ze wist dat haar dochter aan de andere kant een levensreddende en veranderende operatie onderging.

In de operatiekamer ondertussen werden alle voorbereidingen getroffen en na een paar uur kon de operatie beginnen. De hele ochtend heb ik heen en weer gelopen tussen het kantoor waar ik veel werk en het kantoortje van de operatiekamer. Hier hangt namelijk een tv scherm, waarop ik de operatie kon zien. Het was een spannend en mooi gevoel om de voorbereidingen en de operatie te zien. Het laatste uur van de operatie ben ik in de operatiekamer geweest. Met eigen ogen heb ik gezien hoeveel vocht er uit het gezwel is gekomen en zag ik deze baby veranderen in een ‘normale’ baby.

Na de operatie was het wachten totdat kleine Paulinah weer wakker werd. Ze nam haar tijd en we hadden een mooi moment om met de artsen en verpleegkundige nog eens te praten over het wonder dat het is, dat deze baby en haar moeder bij in leven zijn. Het was mooi om naast mijn collega uit Stadskanaal te staan en samen deze momenten te mogen beleven. Deddy was degene die de chirurgen assisteerde bij deze bijzondere operatie. Haar hart was net zo vol van deze operatie als die van mij. Toen Paulinah wakker was, droeg Deddy met grote voorzichtigheid deze prachtige baby naar de uitslaapkamer. Ze ging op het bed zitten met de baby en liet de andere verpleegkundigen Paulinah rusten aansluiten aan de monitor. Toen de overdracht was gedaan, konden we het mooiste werk doen: mamma ophalen. Mamma Paulinah was buiten op het dek met de andere patienten. In mijn gebrekkige Malagasy vertelde ik haar ‘vita tsare operation’. (de operatie is klaar en het is goed). Moeder had een grote glimlach en zei ‘misoatra betsaka’ (heel erg bedankt. Samen renden we bijna de trappen af vanaf dek 7 naar dek 3. Snel mutsje op, schoenbeschermers om en jasje aan en moeder was klaar om haar dochter te zien. Wat was dat een bijzonder moment dat ze de uitslaapkamer in kwam en haar dochter op schoot kreeg en te zien kreeg dat het gezwel weg was. Paulinah kon voor het eerst op haar rug liggen, voor het eerst van haar leven! Het was emotioneel en zo bijzonder mooi. Kleine Paulinah en haar moeder zal ik niet snel meer vergeten. Dit heeft diepe indruk op mij gemaakt. De komende dagen zal ik ze regelmatig zien, omdat ze in het ziekenhuis verblijven. Daarna zal ik nog regelmatig aan ze denken.

Wonderen gebeuren.

Speciaal wil ik vandaag jullie allemaal laten weten dat ik met geweldige mensen hier aan boord werk. Mijn lieve collega Mirjam die vanochtend en tussen de middag de moeder opzocht en bemoedigden en die een afspraak gaf voor deze baby voor de beste chirurg voor haar. Mijn collega Deddy, die de chirurgen assisteerden en met zoveel liefde en compassie haar werk doet. En mijn collega Agnes die ik vanochtend een berichtje stuurde of ze wilden bidden samen met haar pastorale team voor deze bijzondere operatie.

Mijn familie en vrienden wil ik bedanken die ik vanochtend heb wakker gemaakt met een berichtje of ze wilden bidden voor deze operatie, voor Paulinah en voor haar moeder.

Ik ben zo ontzettend dankbaar dat ik hier mag werken. Dit is zo bijzonder.

(Foto’s zullen later volgen.)